Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Η Αρχαία Μεσσήνη το 2012

Δεν θα μπορούσα να μην περάσω από τις «πόρτες» στο Μαυρομάτι στην τελευταία μου επίσκεψη στο χωριό.  Μια ευχάριστη ανηφορική διαδρομή μέσα στο πράσινο και την ησυχία που κάθε φορά που την ανεβαίνω νομίζω ότι γίνεται ολοένα και πιο όμορφη, ή εγώ έχω πιο πολύ ανάγκη να χαθώ στην καταπράσινη αγκαλιά της φύσης…

Δεν έχουν αλλάξει και πολύ τα πράγματα με τις τελευταίες ανασκαφές, είναι επικεντρωμένες άλλωστε σε διαφορετικό μέρος, όμως η διαδρομή έκανε την ημέρα να φαίνεται διαφορετική.  Φτάνοντας στις «πόρτες» συνειδητοποίησα ότι δεν είχα περπατήσει ποτέ κατά μήκος των τειχών στο επάνω κομμάτι της πύλης και σταμάτησα το αυτοκίνητο στην άκρη για να ανηφορίσω με τη φωτογραφική μου μηχανή προς το βουνό.  

Η Αρκαδική Πύλη και στο βάθος τα προπύργια.  Δεκέμβριος 2012
Η Αρκαδική Πύλη και στο βάθος τα προπύργια.  Δεκέμβριος 2012
Μόλις πλησίασα και έβγαλα τις πρώτες φωτογραφίες, αμέσως θαύμασα τις λεπτομέρειες στις πέτρες του τείχους και του οικοδομήματος στην Αρκαδική πύλη.  Το φως τις έλουζε όμορφα και τους έδινε ένα βάθος που αναδείκνυε ακόμα και τη μικρότερη λεπτομέρεια στην κάθε πέτρα και δεν μπορούσα παρα να αναρωτηθώ τι είδους τεχνική χρησιμοποίησαν για να το κατασκευάσουν με την παραμικρή ακρίβεια, πως λάξευσαν τους μεγάλους βράχους, από πού και πόσο χρόνο τους πήρε τελικά για να το τελειώσουν, πόσοι δούλεψαν κλπ

Η Αρκαδική Πύλη, λεπτομέρειες.  Δεκέμβριος 2012
Πίσω από την Αρκαδική Πύλη.

Καθώς αναλογιζόμουν όλα αυτά έφτασα στον προτελευταίο πύργο που έχει ανακατασκευαστεί στο σύνολό του και πραγματικά είναι πολύ επιβλητικός.  Σκεφτόμουν πόσο όμορφο θα ήταν να μπορούσαν να ανακατασκευαστούν και άλλα αρχαία μνημεία της Ελλάδας, τι αίσθηση θα μπορούσε να προκαλέσει ένας ολοκληρωμένος Παρθενώνας και τι επίδραση θα είχε αυτό στους σύγχρονους Έλληνες, αλλά και σε όλο τον κόσμο.  Έφερα στο νου μου τον Παρθενώνα στο Nashville και ζήλεψα που άλλοι μπορούν να θαυμάσουν σε πραγματικές διαστάσεις το ανακατασκευασμένο παρελθόν.  Ένιωσα ότι εκείνοι είναι πιο κοντά στο πως έμοιαζε η ιστορία, τα κτήρια και η αίσθηση του να ζεις σε μια τέτοια εποχή.  Τι και αν τα πρωτότυπα κτήρια βρίσκονται εδώ και όχι εκεί, μόνο να περάσεις από κοντά από τον Παρθενώνα του Nashville ή να σταθείς δίπλα στο αναπαραγμένο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου θα σε κάνει να αισθανθείς δέος και θαυμασμό.

Αρκαδική Πύλη, λεπτομέρεια.
Μέρος του τείχους παράπλευρα τους Αρκαδικής Πύλης.
Το ευχάριστο στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης είναι ότι είναι ελεύθερος για εξερεύνηση, μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα στα αρχαία, έχεις άμεση επαφή με την ιστορία, την αγγίζεις, την επεξεργάζεσαι, μπορείς να καθίσεις στο βουλευτήριο να μπεις στο χώρο του Ασκληπιείου, να καθίσεις στο ίδιο στάδιο που κάθονταν και οι αρχαίοι πρόγονοί μας και για εμένα αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία από όλα τα Nashville του κόσμου.

Ο ανακατασκευασμένος πύργος
Μέρος του τείχους της Αρχαίας Μεσσήνης