Iστοσελίδα Νεοχωρίου Ιθώμης (Μελιγαλά) Μεσσηνίας: Το γεφύρι του σφενταμού, η Γερμανική λίμνη και η Νερατζούλα

Πόσοι θυμούνται τις "λίμνες της νιότης" που συνηθίζαμε να περνάμε ατέλειωτες ώρες τα καλοκαίρια; Πόσοι είναι εκείνοι που μπήκαν στον πειρασμό να κολυμπήσουν μια καλοκαιρινή ζεστή μέρα στα νερά τους και να ξεχάσουν για λίγο τις δουλειές τους; Πόσοι το έκαναν; Πόσοι μετάνιωσαν που δεν το έκαναν;

Γερμανική λίμνη. Μάϊος 2008.

Δυο-τρεις γενιές παλιότερα οι ίδιες λίμνες ήταν σε καλύτερη κατάσταση από τη σημερινή, μιας και δεν υπήρχαν ούτε ελαιοτριβεία ούτε τόσα πολλά σκουπίδια στις όχθες. Δεν υπήρχαν πλαστικά, η βιομηχανία των ευκολιών δεν είχε καν ξεκινήσει, η τσάπα και το άροτρο ήταν τα μοναδικά εφόδια των χωρικών στην πορεία προς επιβίωση.

Νερατζούλα. Αύγουστος 2006.

Αλώνι δίπλα στη Νερατζούλα. Απρίλιος 2008.

Μαυροζούμαινα. Απρίλιος 2008.

Μαυροζούμαινα. Απρίλιος 2006.

Περιφεριακός Μαυροζούμαινας. Απρίλιος 2006.

Φυσικά οι πόλεμοι και ιδιαίτερα ο εμφύλιος ήταν καταστροφικοί για όλη τη χώρα που είχε ήδη τεράστια προβλήματα, ενώ η ψευτο-ιδεολογική βάση τους οδήγησε σε αδιέξοδο οποιαδήποτε προσπάθεια των ανθρώπων για επιβίωση και ευημερία.

Μαυροζούμαινα. Απρίλιος 2006.

Μονοπάτι Παλιόμυλου. Ιούνιος 2006.

Νερατζούλα. Ιούνιος 2006.

Γιατί τι πραγματικό όφελος για τον άνθρωπο γενικότερα μπορεί να έχει η εμμονή στην "καταστροφή του γείτονα" και η απόκτηση υλικών αγαθών ή η επέκταση των συνόρων; Είναι πολλά εκείνα που μπορούν να ειπωθούν τώρα καθώς τα γεγονότα έχουν περάσει και στην ασφάλεια πλέον του καναπέ ότι συνέβη φαντάζει μακρινός εφιάλτης.

Νερατζούλα. Ιούνιος 2006.

Σφενταμός. Απρίλιος 2006.

Η επίδραση όμως του ανθρώπου στη φύση όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν δείχνει να είναι η μεγαλύτερη καταστροφή από όλες τις φυσικές καταστροφές που έχει γνωρίσει ο τόπος. Και παρόλο που ήδη διανύουμε την τέταρτη γενιά μετά τον εμφύλιο, ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο αλλαγμένο το φυσικό τοπίο γύρω από το ποτάμι από ότι φαίνεται σήμερα.