Αλλαγές...

Όπως θα παρατηρήσατε έγιναν καποιες αλλαγές στο blog.  Άλλαξε το θέμα σε ένα πιο ανοιχτόχρωμο και προστέθηκε συνεργασία με Facebook και σχολιασμός, όπως και κουμπιά "Κοινοποίηση" και "Μου αρέσει" και τέλος διαφημίσεις, ένα αναγκαίο κακό.  Επίσης προετοιμάζω καποιες αναρτήσεις στο κοντινό μέλλον για τις πλημμύρες, που βρίσκονται στο στάδιο επιλογής και επεξεργασίας των φωτογραφιών που είναι πάρα πολλές.

Αυγουστος 2016, "Είναι έτοιμο;"

Ο Αύγουστος σιγά σιγά βαίνει προς το τέλος του και με την τελευταία επίσκεψή μου είδα με έκπληξη το δρόμο ανοιχτό επάνω από το νέο γεφύρι και αυτοκίνητα να περνούν, οπότε και εγώ με τη σειρά μου πέρασα από το φρέσκο οδόστρωμα όλο χαρά.  Οι ενημερωτικές ταμπέλες ρύθμισης της κυκλοφορίας είχαν τοποθετηθεί, ενώ έλειπαν μόνο οι λάμπες φωτισμού επάνω στο γεφύρι και κατα μήκος του νέου δρόμου.  Μέχρι εδώ όλα καλά νόμιζα, αλλά δεν ήταν έτσι τα πράγματα τελικά.

Απρίλιος 2016, πρόοδος κατασκευής του νέου γεφυριού

Ήρθε και ο Απρίλιος και το νέο γεφύρι έχει σχεδόν τελειώσει κατασκευαστικά.  Οι τσιμεντένιες κολώνες είναι στη θέση τους και στηρίζουν τον άχαρο πλην λειτουργικό όγκο του νέου γεφυριού.  Είναι άχαρος γιατί δεν έχει τελειώσει και είναι αναμενόμενο να είναι άχαρος και γκρι με σίδερα και πρόκες ακόμα να κείτονται στο έδαφος. 

Νέο γεφύρι: Αναμονή και φόβος παραλείψεων...

Το έργο της νέας γέφυρας Νεοχωρίου φαίνεται ότι προχωράει με σχετικά αργούς ρυθμούς.  Σε αυτό έπαιξαν το ρόλο τους και οι χειμωνιάτικες μπόρες, οι οποίες άυξησαν τον όγκο του νερού στο ποτάμι.  Δεν είναι εύκολο να κάνει κανένας εκτίμηση για το πότε το έργο θα τελειώσει, αφού οι ιδιαιτερότητες του έργου σε συνδυασμό με απρόβλεπτους παράγοντες όπως ο καιρός μπορεί να δημιουργήσουν καθυστερήσεις.

Κατσίγαρος και ευεργετικά ωφέλη;

Σύμφωνα με νέες μελέτες ο "Κατσίγαρος", που είναι τα απόβλητα των ελαιουργείων και τα περισσότερα ελαιοτριβεία ρίχνουν στα ποτάμια (και λιγότερο στη θάλασσα) είναι ευεργετικός για ζώα και ανθρώπους.  Εγώ το διάβασα εδώ, αλλά υποστηρίζεται ότι γράφτηκε σε ρεπορτάζ της "Καθημερινής" πρώτα από όπου και το ακόλουθο απόσπασμα:

Νέα Γέφυρα Πηγάδας-Νεοχωρίου

Αν καποιος έρθει τώρα στο χωριό μετά από αρκετό καιρό, θα διαπιστώσει ότι γίνονται μεγάλες αλλαγές λόγω της δημιουργίας ενός νέου γεφυριού στο δρόμο Μελιγαλά-Νεοχωρίου.  Το νέο γεφύρι ξεκινάει από την κατηφόρα στο δρόμο από Μελιγαλά-Νεοχώρι και αφού κατευθυνθεί αριστερά του παλιού γεφυριού καταλήγει λίγο πιο κάτω από το ελαιοτριβείο, στην αρχή της ανηφόρας προς το χωριό.

Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας

Τι να πει κανείς γι' αυτό το μέρος;  Πόση δροσιά βγάζει το κατακαλόκαιρο;  Πόσο κρυστάλινα είναι τα νερά των πηγών του;  Πόσο καλό κάνει στην περιοχή;  Μια βόλτα εκεί είναι από τις σημαντικότερες ενέργειες αναζωγόνησης για οποιονδήποτε τις έχει ανάγκη.  Μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Μελιγαλά, σχεδόν χαμένο στην άνω Μεσσηνία το χωριό της Μέλπειας είναι από τα λίγα παραδοσιακά μέρη που έχουν μείνει σχεδόν ανέπαφα με το πέρασμα του χρόνου.  Και με αυτό εννοώ όχι τόσο την τεχνολογία που μετα βίας φτάνει στους κατοίκους του, αλλά την ειδυλλιακή και φιλική ατμόσφαιρα του χωριού.

Άνω μοναστήρι Βουλκάνου

Το Άνω μοναστήρι του Βουλκάνου βρίσκεται στην κορυφή του Όρους Ιθώμη, κτισμένο εκεί που βρισκόταν το ιερό του Ιθωμάτα Δία.  Η ίδρυσή του λέγεται ότι έγινε από μοναχούς που κατέφυγαν εκεί για να γλυτώσουν από τους εικονομάχους, ενώ κατά τη διάρκεια του χρόνου δεν κατοικείται.  Το καλοκαίρι αποτελεί βάση παρατηρητηρίου της γύρω περιοχής από εθελοντές που έχουν σαν αντικείμενο την ανίχνευση πυρκαϊών στα γύρω ορεινά και πεδινά.  Πέρα από αυτό και την ολονυχτία που πραγματοποιείται από το βράδι της 14ης Αυγούστου μέχρι το πρωί της 15ης και τη μεταφορά της εικόνας της Παναγίας από και προς το νέο μοναστήρι λίγοι επισκέπτονται το χώρο όλο το χρόνο.

Η Αρχαία Μεσσήνη το 2012

Δεν θα μπορούσα να μην περάσω από τις «πόρτες» στο Μαυρομάτι στην τελευταία μου επίσκεψη στο χωριό.  Μια ευχάριστη ανηφορική διαδρομή μέσα στο πράσινο και την ησυχία που κάθε φορά που την ανεβαίνω νομίζω ότι γίνεται ολοένα και πιο όμορφη, ή εγώ έχω πιο πολύ ανάγκη να χαθώ στην καταπράσινη αγκαλιά της φύσης…

Π.Κ. (Προ Κρίσης)

Είναι ήδη Μάρτης, προχωρημένο απόγευμα και η πλατεία είναι γεμάτη με κόσμο.  Στο κέντρο της πλατείας ο σωρός με τους κορμούς να έχουν πιάσει για τα καλά φωτιά και ο κόσμος να πλησιάζει κάθε τόσο για να πάρει λίγη ζεστασιά.  Όχι δεν είναι περιγραφή από το παρελθόν και ελπίζω δεν θα είναι και εικόνες από το μέλλον!