Αύγουστος 2017 Είναι έτοιμο!

Δεν πάει πολύς καιρός (ένας χρόνος ακριβώς) από τότε που αναρρωτηθήκαμε το ίδιο, μόνο που τώρα ο δρόμος έχει δοθεί επίσημα σε κυκλοφορία και απομένουν μόνο οι "λεπτομέρειες" για να ολοκληρωθεί το έργο.  Το καλοκαίρι που μας πέρασε έλειπαν οι λάμπες φωτισμού, η "φανταστική" πετρόχτιστη πεζοδρόμηση και αισθητικές παρεμβάσεις για να πειστούμε ότι "λεφτά είχαμε" να το φτιάξουμε σαν χώρα.

Περισσότερα για την Μαρία Κάλλας...Βικιπέδια

Ίσως να την έχετε ακούσει να τραγουδάει, ίσως πάλι όχι... Για μερικούς απλά γνωρίζουμε ότι "ήταν από το χωριό μας ο πατέρας της", άλλοι πάλι ξέρουν μόνο τα ερείπια του Παντρία, που λίγους μήνες πριν έγινε ένα event, μια "βραδιά όπερας", αλλά πόσοι γνωρίζουν έστω λίγα πράγματα για τη ζωή της;  Ομολογώ ότι ούτε εγώ κρατάω στη μνήμη μου πότε τελευταία διάβασα για τη Μαρία Κάλλας, παρόλο που το πατρικό της βρίσκεται πολύ κοντά στο δικό μου.  Έκανα λοιπόν μια επίσκεψη στη Βικιπέδια και παραθέτω αυτούσια τα όσα γράφονται εκεί.  Σίγουρα ψάχνοντας θα βρει κανείς πολλά για την Κάλλας, αλλά μιας και είμαστε συνηθισμένοι (μαζί και εγώ) να μην ασχολούμαστε με κάτι αν χρειαστεί να το ψάξουμε, πιστεύω ότι μερικές πληροφορίες σαν αυτές εδώ, είναι πολύ ενδιαφέρουσες να τις διαβάζεις από τη Βικιπέδια.

Βραδιά όπερας στο Νεοχώρι για την Μαρία Κάλλας

Το είδαν και αυτό στο χωριό χτες καταμεσής της οικονομικής κρίσης.  Βραδιά όπερας στο πατρογονικό σπίτι της Μαρίας Κάλλας, στου "Παντρία" το σπίτι, που λέγαμε μικροί.  Και σε 7 ημέρες έγιναν όσα δεν είχαν γίνει σε 30 χρόνια στου Παντρία.  Μπήκαν στο χώρο οι εργάτες και τον καθάρισαν από τα περισσότερα μπάζα, διαμόρφωσαν το χώρο υποδειγματικά, έφτιαξαν τις μάντρες, έστρωσαν την αυλή και (σχεδόν) χαίρεσαι να το βλέπεις τώρα. 

Βρες το πρόβλημα...

Θα μπορούσα να γράψω αρκετές αράδες για τα όσα είδα στο χωριό το Πάσχα που μόλις πέρασε.  Όχι καλά πράγματα... Δε μας τιμάει αυτό το χάλι που είδα και φαίνεται ότι είμαστε πολύ στον κόσμο μας για να καταλάβουμε ότι τα χάλια που κάνουμε, μας τα επιστρέφει η φύση με τόκο (ή στα παιδιά μας).  

Το γεφύρι του σφενταμού, η Γερμανική λίμνη και η Νερατζούλα

Πόσοι θυμούνται τις "λίμνες της νιότης" που συνηθίζαμε να περνάμε ατέλειωτες ώρες τα καλοκαίρια;  Πόσοι είναι εκείνοι που μπήκαν στον πειρασμό να κολυμπήσουν μια καλοκαιρινή ζεστή μέρα στα νερά τους και να ξεχάσουν για λίγο τις δουλειές τους;  Πόσοι το έκαναν;  Πόσοι μετάνιωσαν που δεν το έκαναν;

Παλιόμυλος

Ο Παλιόμυλος βρίσκεται στον περιφερειακό του Νεοχωρίου προς τα αριστερά πριν εισέλθουμε στο χωριό πιθανώς ήταν παλιότερα και πανδοχείο για τους ταξιδιώτες.  Αυτό το παλιό κτήριο με δυσκολία αντέχει στο πέρασμα του χρόνου και μόνο αν κάποιος γνωρίζει την ακριβή του τοποθεσία μπορεί να το βρει.  

Αυγουστος 2016, "Είναι έτοιμο;"

Ο Αύγουστος σιγά σιγά βαίνει προς το τέλος του και με την τελευταία επίσκεψή μου είδα με έκπληξη το δρόμο ανοιχτό επάνω από το νέο γεφύρι και αυτοκίνητα να περνούν, οπότε και εγώ με τη σειρά μου πέρασα από το φρέσκο οδόστρωμα όλο χαρά.  Οι ενημερωτικές ταμπέλες ρύθμισης της κυκλοφορίας είχαν τοποθετηθεί, ενώ έλειπαν μόνο οι λάμπες φωτισμού επάνω στο γεφύρι και κατα μήκος του νέου δρόμου.  Μέχρι εδώ όλα καλά νόμιζα, αλλά δεν ήταν έτσι τα πράγματα τελικά.

Απρίλιος 2016, πρόοδος κατασκευής του νέου γεφυριού

Ήρθε και ο Απρίλιος και το νέο γεφύρι έχει σχεδόν τελειώσει κατασκευαστικά.  Οι τσιμεντένιες κολώνες είναι στη θέση τους και στηρίζουν τον άχαρο πλην λειτουργικό όγκο του νέου γεφυριού.  Είναι άχαρος γιατί δεν έχει τελειώσει και είναι αναμενόμενο να είναι άχαρος και γκρι με σίδερα και πρόκες ακόμα να κείτονται στο έδαφος. 

Νέο γεφύρι: Αναμονή και φόβος παραλείψεων...

Το έργο της νέας γέφυρας Νεοχωρίου φαίνεται ότι προχωράει με σχετικά αργούς ρυθμούς.  Σε αυτό έπαιξαν το ρόλο τους και οι χειμωνιάτικες μπόρες, οι οποίες άυξησαν τον όγκο του νερού στο ποτάμι.  Δεν είναι εύκολο να κάνει κανένας εκτίμηση για το πότε το έργο θα τελειώσει, αφού οι ιδιαιτερότητες του έργου σε συνδυασμό με απρόβλεπτους παράγοντες όπως ο καιρός μπορεί να δημιουργήσουν καθυστερήσεις.

Νέα Γέφυρα Πηγάδας-Νεοχωρίου

Αν καποιος έρθει τώρα στο χωριό μετά από αρκετό καιρό, θα διαπιστώσει ότι γίνονται μεγάλες αλλαγές λόγω της δημιουργίας ενός νέου γεφυριού στο δρόμο Μελιγαλά-Νεοχωρίου.  Το νέο γεφύρι ξεκινάει από την κατηφόρα στο δρόμο από Μελιγαλά-Νεοχώρι και αφού κατευθυνθεί αριστερά του παλιού γεφυριού καταλήγει λίγο πιο κάτω από το ελαιοτριβείο, στην αρχή της ανηφόρας προς το χωριό.

Π.Κ. (Προ Κρίσης)

Είναι ήδη Μάρτης, προχωρημένο απόγευμα και η πλατεία είναι γεμάτη με κόσμο.  Στο κέντρο της πλατείας ο σωρός με τους κορμούς να έχουν πιάσει για τα καλά φωτιά και ο κόσμος να πλησιάζει κάθε τόσο για να πάρει λίγη ζεστασιά.  Όχι δεν είναι περιγραφή από το παρελθόν και ελπίζω δεν θα είναι και εικόνες από το μέλλον!  

Σεπτέμβριος 2012, ότι έχει απομείνει

Στις λίγες ώρες που έμεινα στο χωριό σκέφτηκα να γυρίσω στα μέρη που περνούσα τα καλοκαίρια μου, μιας και παντού έβλεπα πράσινο γύρω μου και σκέφτηκα ότι θα ήταν μια ωραία απογευματινή βόλτα.  Μόλις γύρισα το κεφάλι μου προς τα πάνω όμως, διαπίστωσα ότι αρκετά από τα πλατάνια είχαν ξεραθεί, αρκετά περισσότερα από ότι είχα παρατηρήσει την τελευταία φορά.  Πλατάνια που στοίχειωναν την παιδική και εφηβική μου ηλικία δεν υπήρχαν πια ή είχαν απομείνει οι σκελετοί από τις πανύψηλες σκιές τους.

"Τα γκρι νερά", σημαντική διευκρίνηση

Διαβάζοντας ξανά το κείμενο της ανάρτησης «Τα γκρί νερά», που δημοσιεύτηκε την Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012, πιστεύω ότι πρέπει να προβώ σε ορισμένες διευκρινήσεις, επειδή μια βιαστική και μεμονωμένη ανάγνωση του κειμένου ίσως προκαλέσει διάφορες σκέψεις που δεν είχα σκοπό να προκαλέσω εξ’ αρχής.

Μούχλες και μύκητες

Μόλις χτες τελείωσα ένα ακόμη κομμάτι φωτογραφιών που είχα τραβήξει στο χωριό με θέματα μανιτάρια και άλλους μύκητες.  Με εντυπωσίασε το πόσο χρωματιστοί μπορεί να γίνουν όπως αναπτύσσονται καθώς και τα μέρη που μπορούν να αναπτυχθούν.  Περίμενα να βρω μανιτάρια στο έδαφος, δίπλα από λιμνούλες και ποταμάκια, αλλά δεν περίμενα να βρω μανιτάρια να βγαίνουν μέσα από τους κορμούς των δέντρων και από τα κλαδιά τους.

Δεκέμβριος του 2012, τα χρώματα της φύσης

Πριν μερικές ημέρες επισκέφτηκα πάλι το χωριό ψάχνοντας νέα θέματα για φωτογράφιση, αισιόδοξα θέματα, ίσως τους λόγους που βρίσκω ελκυστικό το περιβάλλον και τη φύση να με αιχμαλωτίζει σε κάθε αφορμή.  Και βρήκα ένα σωρό θέματα, ένα σωρό λόγους και πάρα πολλές δικαιολογίες για να αφήσω για άλλη μια φορά τη φύση να με αιχμαλωτίσει. 

Λεπτομέρειες...

Λένε ότι οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά στη ζωή μας.  Εκείνες οι μικρές δόσεις που περιέχουν μεγάλα νοήματα της ζωής που τα προσπερνάμε βιαστικά στο δρόμο μας.  Εκείνες οι μικρές λεπτομέρειες είναι όμως που, όταν σταματήσεις και τους δώσεις σημασία, θα σε κάνουν να τις θυμάσαι για αρκετό καιρό καθώς τη στιγμή εκείνη που τους αφιερώνεις ο χρόνος σταματά για λίγο και η ζωή κάνει διάλειμμα. 

Εκκλησία Πέτρου και Παύλου μετά τις επεμβάσεις

Η καθεδρική εκκλησία του χωριού των ισαποστόλων Πέτρου και Παύλου τους τελευταίους μήνες ήταν υπό μερική ανακατασκευή.  Πιο σωστά αφαιρέθηκε το στρώμα σοβά που είχε τοποθετηθεί επάνω στο αρχικό πετρόχτιστο σχέδιο και αφού καθαρίστηκαν οι πέτρες γύρισε επιτέλους στην αρχική της μορφή.  Η γνώμη μου είναι ότι καλώς έγινε αυτό που έγινε, μιας και η εκκλησία είναι αρκετά πιο όμορφη σαν κτήριο, όμως υπάρχει μια λεπτομέρεια που ενώ αφαιρέθηκε με κάποια δυσκολία στην επεξεργασία, στην πραγματικότητα κάνει την όψη του κτηρίου λίγο παράξενη…

Νερατζούλα 2005

Χωρίς πολλά λόγια αυτή τη φορά. Μόνο φωτογραφίες...

Τραβηγμένες το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2005 είναι εμφανής η κυριαρχία της φύσης στην περιοχή.  Παρόλο που οι περιοδικές βροχές  μεταφέρουν τα σκουπίδια από την κοίτη του ποταμού πριν φτάσει στο χωριό, η φύση πάντα βρίσκει τον τρόπο να διορθώσει τα κακά που της κάνουμε.  Και να ευχόμαστε πάντα να βρίσκει τον τρόπο...

Πατρικό Μαρίας Κάλλας

Στο χωριό βρίσκεται το πατρικό σπίτι της Μαρίας Καλογεροπούλου-Κάλλας, μίας από τις μεγαλύτερες ντίβες της όπερας που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.  

Άγιος Γεώργιος Μπέτση

Το πετρόχτιστο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στην περιοχή Μπέτση, στο δρόμο προς το Μαυρομάτι.